در سال 1964، جیمز لرد (آرمی همر)، نویسنده و هنردوست آمریکایی، در سفری کوتاه به پاریس از سوی دوستش، آلبرتو جاکومتی (جفری راش)، هنرمندی با شهرت جهانی، درخواست می شود تا برای کشیدن یک پرتره مدل او شود. جاکومتی به لرد اطمینان می دهد که این فرآیند تنها چند روز طول خواهد کشید. لرد که هم مجذوب و هم مغرور شده، درخواست را می پذیرد. این گونه نه تنها داستان یک دوستی غیرمعمول آغاز می شود، بلکه از نگاه لرد، بینشی به زیبایی، یأس، عمق و گاهی هرجومرج محض فرآیند هنری به دست می آید. فیلم «پرتره نهایی» تصویری از یک نابغه و از دوستی میان دو مرد است که کاملاً متفاوت اند، اما از طریق یک عمل واحد و پیوسته در حال تکامل خلاقانه، بیش از پیش به هم پیوند می خورند. این فیلم، فرآیند هنری را در خودنمایی می کند که گاه هیجان انگیز، گاه خردکننده و گاه حیرت آور است و این پرسش را مطرح می کند که آیا موهبت یک هنرمند بزرگ، نعمت است یا نقمت.
In 1964, while on a short trip to Paris, the American writer and art-lover James Lord (Armie Hammer) is asked by his friend, the world-renowned artist Alberto Giacometti (Geoffrey Rush), to sit for a portrait. The process, Giacometti assures Lord, will take only a few days. Flattered and intrigued, Lord agrees. So begins not only the story of an offbeat friendship, but, seen through the eyes of Lord, an insight into the beauty, frustration, profundity and, at times, downright chaos of the artistic process. FINAL PORTRAIT is a portrait of a genius, and of a friendship between two men who are utterly different, yet increasingly bonded through a single, ever-evolving act of creativity. It is a film which shines a light on the artistic process itself, by turns exhilarating, exasperating and bewildering, questioning whether the gift of a great artist is a blessing or a curse.
